JUDY LOHMAN
VAN HARTE WELKOM
HOMEBLOGOVER JUDY LOHMANONZE BOEKENVEEL GESTELDE VRAGENKOPENCONTACTCOLUMNSLINKSVOOR HET GOEDE DOELREISVERHALENEBOOK GRATIS DOWNLOADEN

Rituelen
Het is niet anders. We zullen er mee moeten leren te leven. Onze poes heeft namelijk het syndroom van Gilles de la Tourette. Haar onbeheerste en onverwachte gemekker deed eerder al iets in die richting vermoeden, maar door onze wandelingen met haar weten we het zeker. Elke brug vormt voor haar een nauwelijks te nemen hindernis. In het zicht van de brug staat ze abrupt stil. Zoete woordjes, dreigementen, een ruk aan de lijn, niets kan haar verleiden zomaar verder te lopen. Wat volgt is een fascinerend ritueel. Twee passen achteruit, twee vooruit. Kop omlaag, dan omhoog. En altijd drie keer, niet meer en niet minder. Pas daarna vlindert ze op hoge poten naar de overkant waar het ritueel zich herhaalt.
Onze poes bevindt zich in goed gezelschap. In het Haarlemse Dolhuys hebben wij een optreden meegemaakt van de Noor Pelle Sandstrak (1965), schrijver van het prachtige boek: Mr Tourette en ik. De voordracht werd georganiseerd in het kader van het Madness & Arts-festival, waarin kunst en gekte elkaar ontmoetten.  Gilles de la Tourette is een lastige aandoening doordat er regelmatig ongepaste woorden ontsnappen die beter niet met de buitenwereld gedeeld kunnen worden. Dat was tenminste het beeld dat wij hadden. Nu weten we dat het syndroom ook gekenmerkt kan worden door onbeheersbare bewegingen, dwanggedachten en –handelingen.
Het begon toen Pelle een kleine jongen was en zijn zus vroeg: “Wat deed je zonet raar bij het hek.” Hij had er gestaan met uitgetrokken schoenen en zijn armen uitgestrekt naar de hemel. Elke keer als een vliegtuig overvloog moest hij dit ritueel herhalen, anders zou er een ramp plaatsvinden. Zijn dwanghandelingen werden steeds complexer. Zo moest hij, voordat hij over een drempel kon stappen, een blauwe stip zien te vinden, zijn been optillen in een hoek van vijfenveertig graden en op een bepaalde manier tellen. Soms duurde het uren voordat hij een ruimte kon betreden. Zijn bezorgde vader nam hem mee naar een psychiater in Trondheim naar aanleiding van een artikel dat hij had gelezen. De man sprak de historische woorden: “Het syndroom van Gilles de la Tourette? Dat hebben we hier niet in Noorwegen.’’ Terug naar af. Pelle raakte op drift. Banen hield hij nooit lang vol en hij verloederde tot een zwerver. Bij toeval hoorde hij op de radio een interview van de Zweedse hoogleraar Per Mindus met een patiënt. Voor Pelle was het een feest van herkenning. Hij schreef een brief aan de hoogleraar die hem in contact bracht met een cognitieve gedragstherapeut. Op een originele en confronterende manier heeft deze man hem een ander, lees acceptabeler, gedrag aangeleerd waardoor Pelle zelfs in staat was een boek te schrijven. Voor iemand die vroeger consequent weigerde woorden met de letters x, y of z te gebruiken, kan dat met recht een heldendaad worden genoemd.
Thuis onderzochten we onze eigen rituelen. Heeft ieder mens die niet in meer of mindere mate? Zo scharrelen wij altijd eerst een half uur als broedse kippen rond, voordat we ons achter onze PC kunnen nestelen. En alleen als the pure voice van Emma Kirkby de ruimte vult, verschijnen er woorden. Ach, het zijn maar rituelen. Onze poes? Die heeft ondertussen enkele nieuwe rituelen ontwikkeld. We vragen ons af of onze dierenarts ooit van Gilles de la Tourette gehoord heeft.
Angst voor vrij kamperen
Fietsendiefstal
Rituelen
De juiste maat
Waarom reist een mens
In vertrouwde handen
Veranderende samenleving
Slapen bij Walmart
Hoe jouw probleem zijn probleem wordt
Op zoek naar een man
HOMEBLOGOVER JUDY LOHMANONZE BOEKENVEEL GESTELDE VRAGENKOPENCONTACTCOLUMNSLINKSVOOR HET GOEDE DOELREISVERHALENEBOOK GRATIS DOWNLOADEN