JUDY LOHMAN
VAN HARTE WELKOM
HOMEBLOGOVER JUDY LOHMANONZE BOEKENVEEL GESTELDE VRAGENKOPENCONTACTCOLUMNSLINKSVOOR HET GOEDE DOELREISVERHALENEBOOK GRATIS DOWNLOADEN

In vertrouwde handen
Toen wij vorig jaar van onze reis naar Spanje & Portugal terugkwamen, ontmoetten wij een vriendin. Haar haar zat goed. Frivool duwde ze haar kapsel nog eens omhoog en antwoordde dat haar kapper in Amsterdam wonderen deed met haar toch wel moeilijke haar. Natuurlijk is Amsterdam voor Haarlemmers een kippeneindje, maar toch. ‘Zijn er in Haarlem dan geen goede kappers?’ plaagden wij haar. Het was toch malligheid om je haar in Amsterdam te laten knippen als het hier in Haarlem wemelde van de kappers. Maar onze vriendin wapperde onze vraag weg. Alleen Monique, zo heet haar kapster, mocht haar beroeren en kon ervoor zorgen dat ze met opgeheven hoofd door Haarlem kon lopen. Niemand anders. Ze keek stellig.
            Wij wonen ondertussen twaalf jaar in Haarlem en het eerste, zo’n beetje, dat wij deden was een kapper zoeken. Wij kenden nog niemand in Haarlem die ons op dit gebied wegwijs kon maken. De gouden gids? Te anoniem. In derdewereld landen wordt er gewoon op straat geknipt, dan kun je tenminste het resultaat ter plekke inspec-teren. Maar om nou bij een kapper voor de deur te gaan posteren is ook weer zoiets. We besloten maar gewoon op onderzoek uit te gaan. In de Kleine Houtstraat kwamen we een bescheiden kapperszaakje tegen. Op het raam stond een bijzondere naam: The Head Hunter. Aangezien onze relatie ooit eens is gestart door het werk van een head hunter, besloten we de drempel over te gaan. ‘Lisette,’ stelde ze zich voor. Een jonge vrouw met lang donker haar, bruine ogen als diepe meren en een glimlach die haar onmiddellijk voor ons innam. Ze had besloten dat ze een eigen bedrijf wilde beginnen. Een opleiding had ze en ervaring, opgedaan door vrienden, kennissen en andere vrijwilligers te knippen. Dapper, vooral doordat ze als locatie een plek tegenover een grote franchise kapperketen had uitgezocht. Lisette werd en bleef onze kapster. Waarom blijft een mens bij één kapper? Is het gemakzucht? Gewenning? Risicomijdend gedrag? De oorzaak ligt veel dieper natuurlijk. Een kapper komt letterlijk erg dicht bij je. Niet alleen knipt ze haar uit je oren als het moet, trimt je wenkbrauwen, maar wast ook je haar, waarbij je hoofd in een rare knik naar achteren ligt, je hals kwetsbaar. ‘Is het water warm genoeg is,’ vraagt ze steevast. Een vraag met een intieme klank, vooral als even later het lauwwarme water over je hoofd stroomt en zij het daarna zachtjes gaat masseren. Tijdens het masseren ontspan je ongemerkt. Bij een kapper kun je praten. Na twaalf jaar weet Lisette dan ook veel over ons. Over ons leven, onze reizen, onze dieren. Maar ook over onze vreugden en verdriet. Lisette is tevens een grote ambassadeur van ons geworden door haar hele familie van ons boek te voorzien. ‘Ik was wel een beetje zenuwachtig,’ bekende ze. Nog nooit had ze een boek gelezen met de vraag of het wel echt een goed boek was. Haar glimlach werd kikkerbreed van opluch-ting toen ze het uit had, vertelde ze. Maar welke tragiek gebeurde er? Onverwacht, we hadden gewaarschuwd moeten zijn door die vriend uit Scheveningen, kwam er een mail met het bericht dat de Head Hunter ging stoppen. Met veel lovende woorden over haar opvolger, die nog meer voor ons welzijn zou kunnen betekenen. Maar wat er niet stond was dat wij hiermee één van onze ver-trouwenspersonen in Haarlem waren ver-loren. De dag van haar aankondiging hebben wij in rouw doorgebracht. Zouden we zo meteen naar Den Haag rijden om ons haar te laten knippen? We horen onze vriendin al gnuiven.
Angst voor vrij kamperen
Fietsendiefstal
Rituelen
De juiste maat
Waarom reist een mens
In vertrouwde handen
Veranderende samenleving
Slapen bij Walmart
Hoe jouw probleem zijn probleem wordt
Op zoek naar een man
HOMEBLOGOVER JUDY LOHMANONZE BOEKENVEEL GESTELDE VRAGENKOPENCONTACTCOLUMNSLINKSVOOR HET GOEDE DOELREISVERHALENEBOOK GRATIS DOWNLOADEN