JUDY LOHMAN
VAN HARTE WELKOM
HOMEBLOGOVER JUDY LOHMANONZE BOEKENVEEL GESTELDE VRAGENKOPENCONTACTCOLUMNSLINKSVOOR HET GOEDE DOELREISVERHALENEBOOK GRATIS DOWNLOADEN

Fietsendiefstal

Op onze reizen nemen we fietsen mee. En ja, die gebruiken we ook. Zo hebben we in Amerika niet alleen in Las Vegas, San Francisco maar ook langs de Grand Canyon gefietst. Altijd met een schuin oog op eventuele dieven, dat wel. Vooral sinds het voorval van een vriendin van ons zijn wij extra alert. Zij fietste aan het eind van een druilerige middag door Amsterdam Zuid om haar zoontje van school op te halen. Zoals gewoonlijk was ze te laat van haar werk vertrokken en had ze last van de eeuwige spagaat tussen werk en het op tijd afhalen van haar kind. De vorige uitbrander van de schoolleiding stond nog diep in haar geheugen geëtst. De bozige teksten joegen haar benen voort. Totdat ze abrupt tot stilstand werd gebracht door een opgeheven hand. De man droeg een reflecterend geel vest met oranje strepen en omringde zich met een officieel aura. Hij sommeerde haar af te stappen en had het over een controle op gestolen fietsen. Waar gaat dit over? dacht ze verward. Had ze de aankondiging in Het Parool dan niet gelezen? Hij wees naar haar fiets. Instinctief kneep ze in de handvatten. De man keek haar bedenkelijk aan. ‘Was deze soms gestolen?’ vroeg hij. ‘Nee, natuurlijk niet,’ klom haar stem onwillekeurig de hoogte in. Of ze het aankoopbewijs bij zich had. ‘In de keukenla, natuurlijk heb ik dat niet bij mij,’ siste ze. Hij schudde bedenkelijk zijn hoofd. Wist ze dan wel wat het framenummer van haar fiets was? Onze vriendin moest zich inhouden om niet te gaan stampvoeten. Uitgebreid onderzocht hij de fiets. Als een patiënt die klaargemaakt werd voor een operatie. Hij werd zelfs op zijn kop gezet, de wielen draaiden weerloos in de wind. ‘Ik heb haast, mijn zoontje wacht op het schoolplein!’, riep ze nog. Het maakte geen indruk. Kalm zette de man zijn zoektocht voort en schreef tergend langzaam het framenummer op. Onze vriendin, ondertussen voorbij het kookpunt, vroeg of dit soms een candid camera-grap was. De man ontkende. Bozig herhaalde ze als een mantra: ‘Ik vind dit belachelijk. Ik heb hier niets, maar dan ook niets over gelezen.’ De man reageerde niet en pakte zijn mobiele telefoon. Met ontzetting luisterde ze naar zijn woorden: ‘Gestolen? Weet u het zeker? In beslag nemen dus?’ Dat nooit, dacht ze, sprong op haar fiets en peddelde weg. Nog nooit had ze zo hard gefietst. Achter haar hoorde ze nog vaag: ‘Stoppen!’ Ze besloot het voorval te vergeten, hoewel ze voor de zekerheid toen ze thuiskwam het aankoopbonnetje in de keukenla opzocht en in haar portemonnee opborg. Na een week kirde het buurmeisje: ‘Ha, ik zag je net op televisie! Wat een rood hoofd had je!’ Ze had een teaser gezien van de ‘grap’ met de verborgen camera van een bekend tv-programma. De volgende week zou het in zijn geheel worden uitgezonden. Nu wil het geval dat onze vriendin bij de overheid werkt in een functie waarin ze het goede voorbeeld moet geven. Op de vlucht slaan als je verdacht wordt van fietsendiefstal - ook al was het dan in scene gezet - maakt geen goede indruk. Slapeloze nachten volgden. ‘Nee, het was echt niet mogelijk,’ was het antwoord op haar dringende pleidooi om haar uit de uitzending te halen. Te kort dag, technisch niet haalbaar, dat soort gewezel. Gelukkig is haar zwager advocaat. Hij haalde haar en zijn gelijk in een kort geding. Door het oog van de medianaald heet zoiets. Amsterdammers zijn maar gewilde prooien, constateerden we. Gelukkig komt dat niet voor hier in de Grand Canyon. Hoewel? Wat doet die man daar in dat reflecterende vest?

 
Angst voor vrij kamperen
Fietsendiefstal
Rituelen
De juiste maat
Waarom reist een mens
In vertrouwde handen
Veranderende samenleving
Slapen bij Walmart
Hoe jouw probleem zijn probleem wordt
Op zoek naar een man
HOMEBLOGOVER JUDY LOHMANONZE BOEKENVEEL GESTELDE VRAGENKOPENCONTACTCOLUMNSLINKSVOOR HET GOEDE DOELREISVERHALENEBOOK GRATIS DOWNLOADEN