JUDY LOHMAN
VAN HARTE WELKOM
HOMEBLOGOVER JUDY LOHMANONZE BOEKENVEEL GESTELDE VRAGENKOPENCONTACTCOLUMNSLINKSVOOR HET GOEDE DOELREISVERHALENEBOOK GRATIS DOWNLOADEN

Waarom reist een mens
Tenminste als hij niet naar het werk, maar naar het buitenland afreist. Om nieuwe culturen te leren kennen? De Ying en Yang bij zichzelf in balans te brengen? Of prozaïscher: uit de sleur, in de zon?
     Vorig jaar reisden we maandenlang door  Italië in een omgebouwde vrachtauto, met een Vespa en twee Siamezen. De eerste pitstop was Cinque Terre. Dorpjes die met hun tenen in het water staan en met een wandelroute aan elkaar verbonden zijn. Dit zou de plaats zijn voor onze eerste kennismaking met de echte Italiaanse keuken. We aarzelden, niet alleen door de oorverdovende muziek. Ondertussen waren de piezelende regendruppels overgegaan in een dwingende regenbui. Een meisje, trendy gekleed, dwarrelde onze kant op. Ze begreep onze aarzeling.
      'Natuurlijk kan de muziek uit, geen enkel probleem.'
      Met die woorden trok ze ons definitief over de streep en kregen we het laatste tafeltje, vlakbij de wc. Er was geen kaart, maar het meisje, kennelijk gewend aan toeristen, somde langzaam articulerend de minimale keuze aan gerechten op en was binnen tien seconden klaar. We namen wat zij ons voor-stelde. Ondertussen had zich een rij gevormd. Gealarmeerd vingen we de woorden op: The spaghetti was really awful.’ Konden we de bestelling nog ongedaan maken? Maar nee, daar fladderde ze ons tegemoet met twee dampende borden met roze kluwen en een moedeloze salade; een schaaltje met vijf sla-blaadjes en een achteloos in vieren gesneden tomaat. We konden het niet laten om haar te plagen of dit nu de tomaat was die bij de spaghetti beloofd was. De jongedame kon onze grap niet waarderen en draaide als wraak, de volume van de muziek weer op stand doofmakend. We hoefden maar één hap te nemen om ons oordeel te vellen: 'Veters, volgens mij zijn het echt veters.' We werkten ons moeizaam door een aantal happen en besloten het daarna maar op te geven. De tomaat hebben we eerlijk verdeeld, net zoals de slablaadjes. We durfden niet meer om azijn of olijfolie te vragen, laat staan om zout en peper. Bij het afrekenen kwamen we erachter dat we de eerste les van reizen vergeten waren. Treiterend heupwiegend liep ze weg op haar roze gympen met onze zestig euro triomfantelijk in haar hand. Het werd tijd om naar Pisa af te zakken, op zoek naar, tja naar wat?
 
Angst voor vrij kamperen
Fietsendiefstal
Rituelen
De juiste maat
Waarom reist een mens
In vertrouwde handen
Veranderende samenleving
Slapen bij Walmart
Hoe jouw probleem zijn probleem wordt
Op zoek naar een man
HOMEBLOGOVER JUDY LOHMANONZE BOEKENVEEL GESTELDE VRAGENKOPENCONTACTCOLUMNSLINKSVOOR HET GOEDE DOELREISVERHALENEBOOK GRATIS DOWNLOADEN