JUDY LOHMAN
VAN HARTE WELKOM
HOMEBLOGOVER JUDY LOHMANONZE BOEKENVEEL GESTELDE VRAGENKOPENCONTACTCOLUMNSLINKSVOOR HET GOEDE DOELREISVERHALENEBOOK GRATIS DOWNLOADEN

HET ONBEKENDE ITALIË






 





In 2008 heeft Judy Lohman een bijzondere reis door Italië gemaakt waarover zij in de geest van Bill Bryson een boek hebben geschreven. Het Onbekende Italië. Op zoek naar 'het echte Italië', weg van  toeristische attracties en de Italië-hype. Ze hebben met een omgebouwde vrachtwagen in kleine dorpjes gestaan, vlakbij 'gewone' Italianen. Of op het terrein van boeren. Vaak zijn ze als een soort 'verloren zoon en dochter' onthaald en opgenomen in hun gezinnen. Het resulteerde in een (driedelig) boek met avonturen in onbekende streken zoals Abruzzo waar de prachtige film van Anton Corbijn The American is opgenomen. Het boek biedt inzicht in de mores van Italianen, die sindsdien hun hart hebben gestolen.  De drie multimediale delen staan vol met tips, links en bijzondere weetjes.

[ Uit: Het onbekende Italië De Marken]

....We vragen naar de oorzaak. Hij wuift het ongeduldig weg. Hij is gestruikeld en heeft een vinger gebroken. Maar het is 'niente', niets, zegt de ijzervreter. Hij dringt erop aan dat we niet alleen de kloof bezoeken maar ook de kerk boven de kloof, de Chiesa di San Leonardo. Omstandig legt hij uit hoe we het wandelpad in de kloof bij een zijpad naar rechts moeten verlaten en dan 'su, su,' omhoog, omhoog. Zijn hoofd gaat ver naar achteren als hij de hoogte aangeeft met zijn rimpelige hand. Hij raakt helemaal opgewonden van het vooruitzicht dat wij die kerk gaan bezoeken.
       'Wat is er zo bijzonder aan deze kerk?' vragen we kritisch aangezien we na Abruzzo meer dan verzadigd zijn van kerken. Hij wijst nogmaals naar boven en legt uit dat er een kapucijner monnik padre Piedro Lavini woont. Deze man heeft de kerk in de afgelopen dertig jaar zelf gerenoveerd. De man is ruim in de tachtig en nog steeds bezig met het weer opbouwen van de kerk. Hmm, alweer een tachtigjarige, maar het klinkt interessant. We beloven hem dat we de kerk gaan bezoeken en daarna verslag uitbrengen. Hij kijkt vergenoegd. Is het soms een familielid dat daar boven verzeild is geraakt? Maar nee, dat ontkent hij.
           'Hoe zit dat met dat gerestaureerde huis,' vragen wij en wijzen naar een huis achter ons. Net zoals alle andere in het dorp zijn de luiken en deuren hermetisch gesloten. Het is een onderwerp dat een strakgespannen, gevoelige zenuw raakt. Hij spat op.
         'Het is eigendom van het natuurpark, maar er slaapt nooit iemand,' moppert hij. Dus het is een rifugio, een berghut, concluderen we. De oude man vindt het maar matig.    
        'Eerst restaureren en daarna gebeurt er al jarenlang niets,' fulmineert hij verder. Hij vraagt zich af wiens zakken ermee gevuld zijn. Aanschouwelijk klopt hij op zijn lege broekzak. Het is een vicieuze cirkel, hij wappert opgewonden met zijn gezonde hand door de lucht. Hoe trek je nu wandelaars aan als ze nauwelijks van het bestaan van dit natuurpark afweten? De man vertelt. Sinds 1993 is alles in gereedheid gebracht: de rifugio’s zijn klaar voor gebruik, de wandelpaden zijn keurig gemarkeerd, de brochures zijn gedrukt, maar er zijn nauwelijks mensen die er kennis van hebben. Hij vraagt zich af of hier ooit nog toeristen komen. Mopperend en hoofdschuddend gaat hij weer naar binnen, zijn schoonzuster volgt hem als een stille schaduw.
        We lopen verder. Aan het eind van het vlekje stuiten we op een verrassing. We glimlachen. Het is een verborgen Bed & Breakfast ("Ca de la Rossa''), in afwachting van de toeristenstroom. De uitspanning heeft een fraai uitzicht op de omringende bergen. Buiten wappert een lijn met gekleurde vlaggetjes uit Nepal. De eigenaren zitten genoeglijk buiten en nodigen ons uit, prego, prego, voor een glas gekoelde witte Martini. Het zijn Michele en Christina, goed geconserveerde vijftigers, die acht jaar geleden Rome verruild hebben voor een geïsoleerd, rustig leven in de bergen. In ons land is de functie geómetra onbekend, hier struikelen we erover. Het is een combinatie van landmeter en projectontwikkelaar. Michele heeft zijn vakkennis met verve toegepast op dit driehonderd jaar oude huis van zijn grootvader. Deze hield vroeger beneden de schapen en woonde zelf boven met zijn gezin, een patroon dat we inmiddels herkennen. Michele en zijn vrouw hebben er een lustoord van gemaakt. Trots laat hij ons alles zien, zelfs zijn eigen slaapkamer.
           
Wilt u hier meer over weten? kijk dan op de site van www.ebook.nl
PROJECT EVA
GETEKEND
HET ONBEKENDE ITALIË
DE LAATSTE DAG VAN DE STRUISVOGEL
GRATIS
HOW DID YOU FIND US?
ANDERS DAN ANDERS VERHALENBUNDEL
ZUZU EEN DOCHTER IN EEN PRESSURE COOKER
HOMEBLOGOVER JUDY LOHMANONZE BOEKENVEEL GESTELDE VRAGENKOPENCONTACTCOLUMNSLINKSVOOR HET GOEDE DOELREISVERHALENEBOOK GRATIS DOWNLOADEN